Blog.
Thuiskomen

  • jaar
    1e jaar / 2014
  • studie
    zangstudie Kopenhagen
  • seminar
    2
  • datum
    do 9 okt – zo 12 okt

blokje jaar 1 roze
AANMELDEN NIEUWSBRIEF
Naar de andere verhalen:

De tweede keer dat ik de grond van Kopenhagen betreed, is het vertrouwd. Ik hoef niet meer te ontdekken hoe alles werkt, ik herken gebouwen, winkels, weet vanaf welk perron ik naar het Centraal Station moet reizen. Weet ook dat ik vóórdat ik de trein of metro instap, mijn kaartje moet afstempelen om een boete te voorkomen. Zo van die dingen.   

lr achter de piano                                                                                                                                                                                          

      Ook pianospelen weer opgepakt

 

 

 

Route
Deze keer logeer ik ergens anders. Leuk om in een ander gedeelte van Kopenhagen te verblijven. Voor mij wel lastig te vinden. Ik moet bij uitgang Reventlowsgade [‘gade’ spreek je heel lastig uit en betekent ‘straat’] het Centraal Station verlaten en buslijn 10  nemen. Tja, en als die buslijn nou nergens te vinden is? Mmmmmm….. dan maar iemand vragen. Dat worden vele iemanden; niemand weet het. Uiteindelijk neem ik een andere buslijn en helpt een aardige meneer mij om in de buurt van mijn verblijf uit te stappen. Dat blijkt toch minder dichtbij dan gezegd. Zeker als je steeds de verkeerde kant uit blijkt te lopen. Ik ben net een vrouw :-) ; slecht oriëntatie-vermogen. Uiteindelijk stopt er een aardige fietser die mij kan vertellen waar ik heen moet lopen. Aangekomen bij de voordeur van het appartement, blijkt het aanbellen geen gewenst resultaat op te leveren. Grrr….. been there, done that. Vorige keer was er ook al niemand thuis. Nóg een paar keer bellen. Ik vraag aan een voorbijganger, ondanks dat ik precies doe wat er op het einde van de routebeschrijving staat vermeld, of ik misschien iets fout doe. Ah, er is nog een, voor mij onzichtbare ‘golden’, button, die ik ook in moet drukken. Zucht, die had ik niet gezien, die button staat namelijk niet op mijn papiertje. Net als koken: als een ingrediënt niet in het recept staat, komt het er bij mij dus ook niet in en denk ik niet aan een extra mogelijkheid om het gerecht [beter] te laten slagen. Een hele mooie ruime kamer waar Elodie, mijn Belgische klasgenoot, de volgende dag ook intrekt. Gezellig.

Hard studeren
Het is heel fijn om mijn klasgenoten weer te zien de volgende dag. Iedereen lijkt in zijn kracht staat en is opgewekt. Net als ik.

Klaar om te vertrekken naar de Academy. lr bepakt naar school
Ik lijk wel een brugpieper.

 

 

 

 

 

Ik leer andere docenten kennen. Ook weer zo deskundig en aardig. Onderwerpen die dit 2e seminar aan de orde komen zijn onder meer pedagogiek, didactiek en anatomie. Ook werken we weer volop aan onze eigen zangtechniek. Nu ik hier voor de 2e keer ben, besef ik nog meer dat het een échte studie is. Ik moet er harder aan gaan trekken.

lr anatomie in de klasAnatomieles 

Bijvoorbeeld om precies te gaan ontdekken hoe ons strottenhoofd in elkaar zit en reageert als we zingen. Ook zal ik moeten gaan herkennen hoe de stembanden eruit zien bij bepaalde tonen. De filmpjes hiervan zien er een beetje luguber uit. Wel erg interessant.

[Nieuwsgierig? Kijk maar eens naar een research work session]

 

Baas over wat je leert
Ik las laatst in Trouw: “Als je zelf de baas bent over wat je leert en wilt leren, dan ga je meedenken, ideeën verzinnen en verbeteringen voorstellen”, aldus de Amerikaanse hoogleraar Yong Zhao. Hij werd onlangs uitgeroepen tot een van de meest invloedrijke onderwijsdenkers in de Verenigde Staten. Precies om deze reden staat bij zanglessen en workshops met CVT de wens van de vocalist centraal. En dat is ook wat mij zo aantrekt in deze opleiding waar ik nu mee bezig ben.

Emoties We nemen ook dit seminar weer liedjes mee waar we aan willen werken. En dan komt het regelmatig voor dat je geraakt wordt door een van je klasgenoten. Er wordt zoveel mooi geluid geproduceerd, met zoveel passie en emotie. Prachtig. Vele brokken in kelen en rollende tranen over de gezichten. Dat is voor mij dus écht muziek maken. Mensen raken.

Zwerver Ja, in Kopenhagen zijn ook zwervers. Eentje kruipt er voor als Elodie en ik een fles wijn gaan kopen voor het concert op zaterdagavond. Hij is aan het bazelen, in het Deens denk ik. En begint wat agressief te reageren naar mij. Ik begin gezellig terug te kletsen in het Nederlands met een enorme glimlach op mijn gezicht. Tja, die glimlach zit op mijn gezicht zodra ik in Kopenhagen ben, en komt er dan voorlopig niet meer af. De zwerver blijft maar doorgaan. Ik ook. En ja hoor, hij moet op een gegeven moment ook lachen en zijn gedrag verandert als een blad aan de boom. Heerlijk om te merken dat mijn glimlach andere mensen doet glimlachen.

Concert
Ook dit 2e seminar wordt op zaterdagavond een concert gehouden met de studenten. Dit keer zing ik een nummer van Chaka Khan.

lr concert through the fire2Concert; Through the Fire van Chaka Khan

Het nummer ‘Through the Fire’ zou ik eigenlijk meenemen voor een les maar ik dacht ik ga de uitdaging aan, ik doe het gelijk voor publiek. Die avond komen veel verschillende genres voorbij. Ik geniet volop van al dat toptalent. Er is waardering en bewondering over de kwaliteiten van de ander. Na afloop van het concert blijven nog zo’n 8 mensen ‘hangen’ en er start een jamsessie. Dat is echt zo gaaf. Zet muzikale mensen bij elkaar en de kans is groot dat er mooie dingen uitkomen.

In november weer Ik verheug me nu al weer op het volgende seminar. Eerst nog ‘even’ hard studeren en voorbereiden.

lr studeren tijdens het etenOok tijdens het eten studeren

 

Share Button